zaterdag 3 september 2016

Een mooie zondagmorgen in Reeuwijk



Een mooie zondagmorgen in Reeuwijk. Na een week wachten was mijn nieuwe aanwinst in huis. Dat vroeg om een ochtendje proberen. Mijn nieuwe rugzak ingepakt en op verzoek met de auto naar Reeuwijk gereden. Het weer zou misschien wat onstuimerig kunnen worden en dan was het prettig om een auto in de buurt te hebben staan.En inderdaad er kwam een redelijk front opzetten en met aan de oostkant een fraaie zonsopgang en aan de zuidkant een wolkenfront was het een leuke spanning. Het landschap veranderde mysterieus met mistbanken laag over de grond in een grijs oranje gloed en met warme stevige windvlagen maakte de spanning compleet.





Nadat de zon weg begon te trekken, werd het tijd om de spullen even in te pakken. Alles wat nat en kapot kon gaan in de regenhoezen gedaan en was het wachten tot de bui over getrokken zou zijn. Mijn leerpunt van de vorige keer was ik nog niet vergeten. In een flinke hoosbui door blijven fotograferen maar dat bleek voor mijn grip iets teveel gevraagd te zijn. Nadat het weer droog werd, al heel snel weer aan de gang met de camera.












Het was in die tussentijd een stuk lichter geworden en besloot nu wat rond te gaan wandelen. Bij een vissteiger kreeg ik een groep wilde eenden in het oog en kon nu mooi mijn rugzak testen op handzaamheid bij observaties. De oude rugzak was erg onhandig om omgehangen te houden wanneer ik met de camera bezig was en stil en snel moest verplaatsen. De rugzak deed uitstekend waarvoor ik hem had aangeschaft.








De volgende bui diende zich aan en moest de camera weer opbergen. Ik besloot nog even terug te gaan naar een open stuk en spotte al snel een torenvalk. Het spetterde al wat maar trok de camera toch even uit rugzak om een korte serie te schieten van deze mooie jachtvogel.


De regen kwam weer gestag uit de grijze wolken en begon nu een eindje terug te lopen. Dit keer even een stukje bos gepakt om niet al te nat te worden.



Een grappige verhaaltje tussendoor. Doordat ik vanwege de regen de camera op geborgen had, maakte ik een klein filmpje met mijn mobiel. Een korte shot van regen in de sloot. Ik stuurde deze film door op mijn mobiel en kreeg een leuk antwoord terug. Zeg schat, het onweert bij jouw! Oh? Dat hoorde ik dus niet.

Nadat het weer droog was geworden wilde ik eens wat macro gaan doen. Er vlogen heel wat vlinders rond waarvan ik er eentje kon vinden.




De lucht trok nu verder open en de kleur werd blauwer. Een fikse wandeling bracht mij weer terug bij de grote plassen en merkte een paar ganzen op. Navraag met mijn vrouw bleken het Kolganzen te zijn. Een nieuw soort dat ik nog niet had gefotografeerd.


 Later merkte ik nog een mooi klein en doorschijnend slakje op in het gras. Ook die ontkwam niet aan mijn camera.

Nog een keer wandelde ik het fietspad langs de grote plas op en neer en ging daarna moe maar met een mooie kaart vol foto's naar huis.

De slobeend en een vlucht wilde eenden en een bruine Kiekendief.



Mijn zondagochtend wandeling in een fotoserie gevangen.

Met vriendelijke groet,

Frans(Canon40d) Mail voor contact

zondag 21 augustus 2016

Reeënbronst 2016


De Reeën bronst dit jaar weer geprobeerd te volgen. Het weer was wat minder dan voorgaande jaren.
Een selectie aan beelden van dit jaar wil ik u laten zien via mijn blog.

De eerste ontmoeting bestond uit een bok die ik volledig gemist had. Deze lag naast een wandelpad op de grond en schrok van mij. Een beetje balend volgde ik hem. Een kwartiertje later kreeg ik hem weer in het zicht en ging hem nu omzichtiger volgen. Zo kon ik hem er leuk op krijgen en rustige serie van hem maken. Zoekend tussen de bomen en takken door kreeg ik soms leuke momenten te pakken. Een doorkijkje, een portretje en mooi vallend licht.


















Langzaam aan liep hij langs mij heen het veld weer in. Vanuit de bosrand hield ik zicht op hem en volgde zijn bewegingen. Niet veel later kreeg ik het gevoel om bij een vrij staande boom post te vatten. Daar liep ik rustig heen en ging er op de grond liggen wachten. Af en toe op de ellebogen om over het gras heen te kijken. En daar kwam hij op zijn gemak aan gekuierd. Stilletjes bleef ik liggen om hem zo dicht mogelijk bij mij te krijgen. En zo plofte hij dan rond de 10 meter in het gras en ging een dutje doen.
Een poosje later stond hij weer op en kreeg argwaan. Rond snuffelend deed hij verwoede pogingen om mij te lokaliseren. Het lukte hem niet waarop hij zekerheidshalve een eindje het veld in ging. Dat was voor mij ook nog een verbetering. Nu kwam hij in mooi scherp zonlicht te staan en vanaf  mijn ellebogen schoot ik mijn plaatjes.






Na nog eens een paar keer geprobeerd te hebben, verliet hij mij uiteindelijk en ging verder weg de hei op. Nog heerlijk nagenietend bekeek ik mijn beelden.


Tijd voor een korte onderbreking. Een handvol koekjes en een flesje water en daarna weer op pad. De bok bleek nog in de buurt te zijn en de jachtkoorts sloeg weer toe. Maar ineens was ik hem kwijt. Ik wist dat ie in de buurt zat alleen kon hem niet direct vinden.
















Na ruim een kwartier op mijn knieën gezeten en wachten stond hij ineens op. Hij had iets gehoord en werd alert. Ik keek met hem mee en zag dat er drie fotografen langs het wandelpad stonden opgesteld. Nu kreeg ik mooi de gelegenheid om lichtvalletjes te zien en deze vast te leggen. 





Nadat hij vertrokken was, pakte ik mijn spullen bij elkaar en ging ook weer verder kijken. Doordat het nu onrustig werd om mijn plek, besloot ik de camera in te pakken en een eindje te gaan lopen. Een paar rondjes om de velden en dan weer terug naar het beginpunt.



















Op de terugweg kreeg ik dit stel in de gaten. Het mannetje was aan het drijven achter een hinde. Omdat het een mogelijk interessant beeld zou kunnen opleveren, kroop ik op mijn knieën een klein eindje de heuvel op. Zo had ik ruim zicht en wat minder hinder van gras en de heide. Het bleek geen slechte keus te zijn. Een mooie paring vlak voor was wel een mooi sluitstuk op een zonnige rustige avond.


Een week later een middag vrij gevraagd. Er stond dit keer teveel wind en dus waren mijn verwachtingen niet hoog om echt iets te zien.



















Zo en dat waren dan 2 dagen Reeënjacht. Een leuke tijd en tot volgend jaar. Nu staat de edelherten bronst voor de deur. Als dat wil lukken dan hoop ik daar een blog over te kunnen maken.

Met vriendelijke groet en bedankt voor het kijken naar de foto's

Frans(Canon40D) Voor contact mijn e-mailadres